Aleksytymia

emocjeAleksytymia to termin pochodzący z greki: a – brak, leksis – słowo i thymos  – emocja. Wprowadził je 1973 roku psychoanalityk Peter Sifneos. Zauważył on bowiem, że niektóre osoby mają problem z identyfikacją i opisywaniem własnych emocji, rzadką fantazjują i wykazują zewnętrznie ukierunkowany styl poznawczy. Podobne obserwacja poczynili również inni, łącząc to zjawisko z różnymi dolegliwościami psychosomatycznymi, jak na przykład nadciśnienie, nieswoiste zapalenie jelit, zaburzenia odżywiania, stres pourazowy, uzależnienia. Z aleksytymią mogą wiązać się również zaburzenia seksualne, depresja.

Aleksytymia doprowadza bowiem do braku rozładowania napięć i niepokoju. Aleksytymicy nie umieją odróżnić pobudzenia emocjonalnego od fizjologicznego, nie rozumieją, że odczuwane przez nich doznania fizjologiczne są przejawem doznawanych przez nich emocji. Osoby takie nie potrafią się zrelaksować i odpoczywać.

Aleksytymia jest ściśle związana z niską inteligencją emocjonalną i cechą otwartości na doświadczenie z tzw. wielkiej piątki.

Aleksytymicy nie potrafią więc rozpoznawać swoich emocji i na dodatek nie rozumieją, że mają z tym problem. Są super logiczni, ale nie są w stanie dojść do źródeł swoich stanów emocjonalnych.

Częściej na aleksytymię cierpią mężczyźni, niż kobiety. Może to wynikać z charakteru wychowania jak i poglądów środowiska na wyrażanie przez mężczyzn tego, co czują, a także odmiennej budowy mózgu.

Jak żyć z aleksytymikiem? Z pewnością nie jest to łatwe, ale jest możliwe. Trzeba pamiętać, że niemówienie o swoich emocjach, nie oznacza, że ktoś ich w ogóle nie posiada. Osoba tak może mieć problem z rozumieniem uczuć innych osób, cierpieć na  brak empatii, a winę zrzucać na czynniki zewnętrze, w tym na inne osoby.

Pomóc może terapia, więc jeśli podejrzewasz u siebie aleksytymię, albo zauważasz jej objawy u bliskiej osoby, można to przedyskutować z fachowcem, które będzie w stanie stwierdzić, czy to rzeczywiście jest aleksytymia.

psycholog emailPsychologiczna porada e-mail>>>

psycholog skype

Psychologiczna porada przez Skype>>>

Zapisz się na newsletter:

Imię:
Adres email:

Trener, coach, konsultant, mediator, pedagog, autor książek, kursów i szkoleń Przemysław Pufal

Jak zwiększać optymizm i nadzieję

zadowolonaKażdy chce być szczęśliwy. Nieliczni wiedzą, jak taki stan osiągnąć. Większości wydaje się, że szczęście po prostu się pojawia, jest, albo go nie ma i nie zależy to od nas. I to właśnie jest błąd, który popełnia wiele osób. Szczęście można w pewnym sensie i do pewnego stopnia sobie wyhodować. Dbać o to, co zwiększa poczucie dobrostanu i niwelować przeszkody w jego osiąganiu.

Naprawdę wiele zależy od nas samych, ale trzeba to zauważyć i chcieć zmienić swoje podejście do… siebie 🙂

Poniżej masz konkretne strategie zwiększania pozytywnych złudzeń, nadziei, optymizmu i pozytywnych oczekiwań. To są praktyczne sposoby na zwiększenie tego tak pożądanego przez nas stanu, jaki określamy ogólnym terminem szczęście.

  1. Pozytywne złudzenia:

– myśląc o minionych doświadczeniach, skup się głównie na szczegółach pozytywnych wydarzeń,

– spróbuj wydzielić dziedziny, w których masz niewielkie umiejętności, lub cechy, które masz, lecz ich nie lubisz. Zdefiniuj je jako wyjątki zasadniczo kompetentnego i atrakcyjnego obrazu siebie.

  1. Optymizm:

– w przypadku każdej sytuacji, w której przypisujesz przeciwności czynnikom zewnętrznym i ogólnym, określ przeciwności, pesymistyczne przekonania oraz wynikające z nich negatywne zmiany nastroju na dziesięciopunktowej skali,

– odwróć uwagę od przeciwności i ruminacji, mówiąc stop, szczypiąc się albo skupiając na innej czynności lub na innym obiekcie,

– zdystansuj się od pesymistycznego przekonania, dostrzegając, że są również inne wyjaśnienia,

– kwestionuj pesymistyczne przekonania, sprawdzając dowody potwierdzające pesymistyczne wyjaśnienia i ich optymistyczną alternatywę, jednocześnie przypisując przeciwności czynnikom zewnętrznym, konkretnym i niestabilnym,

– zauważ, jak odwrócenie uwagi, zdystansowanie i kwestionowanie prowadzi do poprawy nastroju i zwiększenia energii.

  1. Nadzieja:

– aby wzbudzić nadzieję w konkretnych sytuacjach, formułuj jasne cele, znajduj liczne drogi do nich, dąż do ich  osiągnięcia i postrzegaj wyzwania jako przeszkody do przezwyciężenia.

  1. Pozytywne oczekiwania:

– aby zmniejszyć podejmowanie ryzyka mogącego skrócić ci życie, znajdź motywacje pomagające ci cenić przyszłość bardziej od teraźniejszości.

(za: A. Carr – Psychologia pozytywna)

ipzoTak szybko nie dam Ci spokoju! Od samego przeczytania tekstu nic się w Twoim życiu nie zmieni. Teraz musisz te porady wcielić w życie. Najtrudniejsze jest to, żeby o nich pamiętać. Wydrukuj więc sobie te rady, powieść w widocznym miejscu, albo noś przy sobie i codziennie je sobie przypominaj. To jest pierwszy krok do ich wdrożenia. Wiele będzie zależało od Ciebie: jeśli będziesz osobą wytrwałą, po pewnym czasie zauważysz efekty. Musisz pamiętać o cierpliwości i szczerym podejściu do tego, co myślisz o sobie. Poświęć codziennie choćby kilka minut na te ćwiczenia. Szczęście czeka!

Zapisz się, żeby otrzymać informację o nowym artykule:

Imię:
Adres email:

Trener, coach, konsultant, mediator, pedagog, autor książek, kursów i szkoleń Przemysław Pufal

Cnoty

szczescieCnota to pojęcie, które pojawia się w rozmyślaniu o człowieku od tysięcy lat.

Cnota to:

– całość wysokich wartości moralnych,

– pozytywna cecha charakteru,

–  zaleta.
Istnieje wiele klasyfikacji cnót, ale chciałbym tu przytoczyć sześć cnót, które powtarzają się w pismach takich filozofów i teologów jak Sokrates, Platon, Arystoteles, Święty Augustyn, Święty Tomasz z Akwinu.

Klasyfikacja cnót:

  1. Mądrość – gromadzenie i wykorzystywanie wiedzy.
  2. Odwaga – wola osiągnięcia celów w obliczu wewnętrznych lub zewnętrznych przeciwności.
  3. Człowieczeństwo – siła interpersonalna, pozytywne interakcje społeczne z przyjaciółmi i członkami rodziny.
  4. Sprawiedliwość – siły obywatelskie, interakcje z szerszą społecznością.
  5. Powściągliwość – siły chroniące nas przed nadmiarem, przesadą w zaspokajaniu naszych potrzeb.
  6. Transcendencja – siły wiążące nas z szerszym uniwersum.

Z tymi cnotami wiążą się oczywiście drogi do ich osiągniecia, czyli siły charakteru. Bez nich cnoty pozostałyby teoretycznym konstruktem, a przecież ich siła wynika z tego, że wcielamy je w życie. A przynajmniej próbujemy…

ipzoJakie są więc siły charakteru, dzięki którym można osiągnąć poszczególne cnoty?

  1. Mądrość:

– ciekawość i zainteresowanie światem,

– zamiłowanie do nauki,

– twórczość, oryginalność i pomysłowość,

– umiejętność oceny, krytycznego myślenia i otwarty umysł,

– inteligencja osobista, społeczna i emocjonalna,

– umiejętność spoglądania na życie w szerokiej perspektywie, przyjmowania różnych punktów widzenia oraz mądrość.

  1. Odwaga:

– prawość, waleczność i odwaga,

– wytrwałość, pracowitość i staranność,

– integralność, szczerość, autentyczność i uczciwość.

  1. Człowieczeństwo:

– uprzejmość i hojność,

– zdolność kochania i przyjmowania miłości.

  1. Sprawiedliwość:

– obywatelskość, obowiązkowość, praca zespołowa i lojalność,

– bezstronność, równość i sprawiedliwość,

– zdolności przywódcze.

  1. Powściągliwość:

– samokontrola i panowanie nad sobą,

– rozwaga, ostrożność, przezorność i dyskrecja,

– skromność pokora.

  1. Transcendencja:

– zdolność do podziwiania i doceniania piękna i doskonałości,

– wdzięczność,

– nadzieja, optymizm i ukierunkowanie na przyszłość,

– duchowość, poczucie celu, wiara i religijność,

– umiejętność wybaczania i miłosierdzie,

– humor i wesołość,

– zapał, pasja, entuzjazm i energia.

(za: A. Carr – Psychologia pozytywna)

Od samego czytania można dostać zawrotu głowy, bo wymagania są postawione wysoko. Problem jednak nie leży w tym, że zwykły człowiek nie może dążyć od osiągnięcia tych cnót. Problem chyba w tym, że ludzie przestali sobie stawiać takie, przyznajmy ambitne, ale osiągalne cele.

Codzienne życie skoncentrowane jest na osiąganiu małych, mało ambitnych celów. Stawiamy przed sobą zadania, które umożliwiają nam funkcjonowanie i świata wokół nas, ale rzadko kiedy dotyczą naszego moralnego rozwoju i polepszania świata.

Tłumaczymy się brakiem czasu, sił, wielością rzeczy do zrobienia. Znajdujemy tak wiele wymówek, że zaczynamy się w nich gubić. A tak naprawdę nic nas nie usprawiedliwia, bo zauważ, że osiąganie tych cnót, nie tylko zmienia nas, ale i świat wokół nas. Pozytywnie wpływa na innych ludzi. Brak stawiania sobie ambitnych celów, zadań, brak walki i osiągnięcie różnych cnót, to nie tylko zaniedbywanie siebie, ale również innych.

Zapisz się na newsletter:
Imię:
Adres email:

Trener, coach, konsultant, mediator, pedagog, autor książek, kursów i szkoleń Przemysław Pufal