Żaden człowiek nie powinien osądzać innych

ipzo„Żaden człowiek nie powinien osądzać innych, jeśli sam całkowicie szczerze nie odpowie w głębi serca na pytanie, czy w podobnych okolicznościach nie postąpiłby tak samo.”

Viktor Emil Frankl

Żadne człowiek nie powinien osądzać innych, gdy to, co piętnuje, sam robi udając, że jest idealny. Taka wersja pasowałaby do wielu Polaków. Kłamstwo, udawanie, hipokryzja to atrybuty Polski. A żeby być bardziej precyzyjnym: hipokryzja to atrybut wielu Polaków.

Polacy są w stanie skrytykować każdego za wszystko i za cokolwiek. Wydaje się, że przekroczono już wszelkie granice zakłamania. Gdyby uwierzyć w to, co Polacy piszą i mówią o sobie i o innych, to trzeba by wierzyć, że obok mnóstwa ludzi wręcz świętych i idealnych, żyje kolejna spora grupa ludzi, którzy na miano ludzi nie zasługują.

Hipokryzja rządzi niepodzielnie w każdej grupie społecznej, zawodzie, grupie wiekowej. Mnóstwo z nas mówi i pisze o sobie w samych superlatywach, za to o innych nie są w stanie powiedzieć nic dobrego. Ba, gdyby chociaż milczeli, ale perwersyjną przyjemność sprawia im krytykowanie za to, co sami robią, ale są w stanie to ukryć. A czasami nawet nie. Obłuda wyższego poziomu, doprowadzono do perfekcji. Dwulicowość, której nikt się nie wstydzi, gdy zostaje na niej przyłapany. Brak zasad moralnych opisywany u innych i nie zauważany u siebie.

Nie ma co się tłumaczyć, usprawiedliwiać. Zajmij się swoimi wadami, a gdy je zwalczysz, pomóż innym również to zrobić. Zamiast wciąż krytykować, zwalczać, piętnować, stań się przykładem dla innych.

>>> Książki Viktora Emila Frankla 

Trener, coach, konsultant, mediator, pedagog, autor książek, kursów i szkoleń Przemysław Pufal

Jak rozmawiać z dzieckiem: Czym się różni chłopczyk od dziewczynki? Co to znaczy, że jestem dziewczynką/chłopcem?

Spróbuj mnie zrozumieć - Izabela Pufal - okładka     Cały świat przyrodniczy, czyli rośliny, zwierzęta i my, ludzie, jest tak zorganizowany, że są dwie płcie: żeńska (dziewczynki i kobiety) oraz męska (chłopcy i mężczyźni). Ciekawe, czy wiesz, jak się nazywa pani sarna (łania) i pan sarna (jeleń). Natura bardzo dobrze to zaplanowała. Dzięki temu jest ciekawie, możemy się wzajemnie poznawać, każdy ma mamę i tatę, może też mieć rodzeństwo – braci i siostry.

     Kobiety i mężczyźni różnią się od siebie przede wszystkim budową tych części ciała, które są związane z przychodzeniem na świat dzieci. Mężczyźni mają …[3], który inaczej nazywa się penis i jest na zewnątrz brzuszka. Kobiety mają otwór w dole brzuszka, zwany pochwą, i macicę, która jest w środku. I tak jest bardzo dobrze, bo macica to „domek dla dzidziusia”, a dziecko na początku jest bardzo malutkie i delikatne, dlatego musi mieszkać w brzuszku mamy. Mamie i maleństwu jest wtedy wygodnie i oboje czują się bezpiecznie. Kiedy maluszek jest już wystarczająco duży, rodzi się, czyli wychodzi z brzuszka mamy. Poza tym dziewczynkom, gdy dorastają i stają się kobietami, powiększają się piersi, żeby – kiedy zostaną mamami – mogły karmić dzidziusia swoim mlekiem, które on lubi najbardziej.

To, że ktoś jest dziewczynką, oznacza, że kiedy będzie duży, może urodzić dziecko i zostać mamą. Gdy ktoś jest chłopcem, w przyszłości może zostać tatą. Oni jako dorośli mogą być rodzicami, ale czasem ktoś jest już duży, a mimo to nie stał się rodzicem. Tak może być i jest to naturalne.

     Musisz jeszcze wiedzieć, że wyrazy, których użyłam, odpowiadając na Twoje pytanie – jak penis, pochwa, macica, piersi – to określenia medyczne, którymi posługują się lekarze w swojej pracy w szpitalu. Tam są odpowiednie, ale nie jest grzecznie używać ich w rozmowach z innymi, poza rodzicami i lekarzami. A może masz pomysł, jak inaczej nazwać te części ciała?

     Wszystkie te części naszego ciała – inne u dziewczynek i u chłopców – są potrzebne, żeby mogły rodzić się dzieci, ale ludzie różnią się również w inny sposób. Mają np. różny kolor skóry. Czy znasz kogoś, kto ma inny kolor skóry? Mogą też mieć różny wzrost (są osoby wysokie i niskie), wagę (są ludzie szczuplejsi i grubsi) i talenty. Jedni szybko biegają, a inni pięknie rysują. Różnimy się także pod względem charakteru i usposobienia. Wiesz o tym doskonale, bo lubisz opowiadania o Kubusiu Puchatku. Czy pamiętasz, który z jego przyjaciół lubił biegać i brykać? (Tygrysek). A który ciągle nad czymś rozmyślał i się zamartwiał? (Kłapouchy).

     Dzięki temu, że każdy jest inny, świat jest ciekawy. Wyobraź sobie, jak byłoby nudno, gdyby wszystkie Twoje zabawki były takie same. Byłoby wtedy tak, jakbyś miał tylko jedną zabawkę. To chyba nie byłoby miłe, prawda? To dobrze, że są na świecie chłopcy i dziewczynki, mężczyźni i kobiety, osoby wesołe i poważne.

Więcej znajdziesz tutaj: 

Rozmowy z dzieckiem. Proste odpowiedzi na trudne pytania>>>

 

Trener, coach, konsultant, mediator, pedagog, autor książek, kursów i szkoleń Przemysław Pufal

Umiejętności społeczne introwertyków i ekstrawertyków

Umiejętności społeczne introwertyków i ekstrawertyków różnią się znacznie. Dowiedz się jakie one są, oglądając film:

dowiedz sie wiecej

Zostaw komentarz!
Podziel się filmem, aby inni również mogli skorzystać z porad.
Zapisz się, aby otrzymać informację o kolejnej prezentacji i materiały tylko dla zapisanych:

Imię:
Adres email:

Trener, coach, konsultant, mediator, pedagog, autor książek, kursów i szkoleń Przemysław Pufal